Aan mijn kinderen

Note: This is a letter to my children.. Even if there is a small chance they ever get to read it once they are older it is a chance I have to take. Since this letter will be kind of personal and of little to no interests to other readers it will be written in my language; Dutch.

                          
Aan mijn kinderen                                                                                                         Delft, 25 april 2013

Lieve Guinnevere, Vanora en Yelena.
Ik weet niet goed hoe ik moet beginnen maar ik weet dat deze brief geschreven moet worden.
Als jullie dit ooit te lezen krijgen zijn jullie een stuk ouder dan jullie nu zijn en de kans is groot dat ik inmiddels ergens ver weg een nieuw leven heb opgebouwd en er is een kans dat ik er niet eens meer ben.
De redenen waarom ik ben vertrokken zijn talrijk maar jullie zijn niet de reden waarom ik vertrek en jullie zijn ook niet de reden waarom het fout is afgelopen tussen mij en jullie moeder. Ik ben vertrokken omdat dat mijn lot is en niet omdat ik ben weggejaagd en ook niet omdat ik jullie kwijt wilde.

Ik had 2 keuzes.. Vertrekken en het leven leiden waar ik altijd van gedroomd had en het intense verdriet aanvaaren dat ik jullie nooit meer zou zien.
Of ik kon ervoor kiezen niet op pad te gaan en hier blijven in de hectische samenleving en genoegen nemen met één of andere omgangsregeling waarbij ik jullie eens in de twee weken ofzo zou zien waarbij ik tot genoegen van anderen zou kunnen zien hoe jullie meer en meer van mij zouden vervreemden en meer en meer op jullie moeder en haar garde zou gaan lijken.
Als vader zijnde trek je tenslotte altijd aan het korste eind dus koos ik voor het eerste, wat ik ook gekozen had, leuk zou het zowieso niet zijn.

Tot het einde zullen jullie altijd in mijn gedachten zijn en er zijn geen woorden die kunnen beschrijven hoe mooi en uniek het was om jullie te zien opgroeien, jullie zullen altijd in mijn hart zijn en de herrineringen blijven altijd en ze zijn mij heilig.

Aangezien niemand weet hoe het loopt in de toekomst zeg ik voor nu vaarwel en misschien tot ziens.
Ik hou van jullie,
                          Papa

To my past friends

As I have mentioned before I grew up in Rotterdam and later on moved to the east of Holland to be with my gf and my kids and become a familyman.
I'm glad I did, it was a whole new experirience for me, I had to force myself to grow up fast and gain some responsibility.. something I always lacked.
But when I moved I had to leave my friends behind, I assumed I would make some new friends over here, I was wrong..
Everytime I talk about 'my friends' I'm talking about people from my past, people I used to consider 'my friend'. Well it's like that old song from the Fugees "You don't know what you got till it's gone."
And they're right. My friends gave me some good memoiries so here is a shout out to them and a 'thank you' for making my life more fun back in the good old days

I would like to thank..

Dagmar N

Andreas M

Paul H

Quintus L
Latoya

Cees B

Soraya

Jaco de G

Micha
Jeremy 
Jeffrey
Priscilla

Christel H

Barry N

Anoeska B

Steven

Hugo O (r.i.p.)

Femke O

Joyce
Patricia

Alan

Paul

Ilse V (r.i.p.)

Linda K

Pedro (m.i.a.)

Shit! .. Looks like I had more friends then I thought and I will remember them when I'm out there.. we had some fun times in good and bad days. Sorry if I let anyone out.

When my parents got divorced when I was 10 my whole family split up aswell and some of them I barely got to see anymore. Still they were close to me as a kid.

So thank you.. Marco and Amanda, Tom and Ria and My grandparents (r.i.p.) and I also would like to thank Tom and Bram.